Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πτηνά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πτηνά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

corvus cornix


corvus cornix

Βασίλειο: Animalia
Φύλο: Chordata
Ομοταξία: Aves
Τάξη: Passeriformes
Οικογένεια: Corvidae
Γένος: corvus
Είδος: corvus cornix



Άλλα ονόματα: Σταχτοκουρούνα, Серая ворона, Hooded crow, Gråkrage, Corneille mantelée, Gralha-cinzenta, Bonte kraai, Dolmányos varjú,Wrona siwa.

Η κουρούνα, ή αλλιώς σταχτοκουρούνα, ανήκει στ
ίδιο γένος με τα κοράκια (Corvus). Όπως όλα τα είδη της οικογένειας (Corvidae), είναι πανέξυπνο πουλί, με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την αίσθηση της αυτοσυντήρησης.
Είναι παμφάγο πτηνό, τρέφεται με μικρά θηλαστικά, (κυρίως τρωκτικά), έντομα, σκουλήκια, σαλιγκάρια, πουλιά, βατράχια, φρούτα, αυγά πουλιών και πολλά άλλα, μέχρι και απορρίμματα.
Πολλές φορές τις συναντάμε σε ομάδες σε δασικές εκτάσεις και πάρκα πόλεων. Είναι πολύ διαδεδομένο είδος στην Ευρώπη, και μοιάζει πολύ με το Corvus corone (μαυροκουρούνα).
Σε πολλές χώρες της Ευρώπης είναι προστατευόμενο είδος.

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Κίσσα (Garrulus glandarius)


Κίσσα (Garrulus glandarius)
Βασίλειο: Animalia
Φύλο: Chordata
Ομοταξία: Aves
Τάξη: Passeriformes
Οικογένεια: Corvidae
Γένος: Garrulus
Είδος: Garrulus glandarius









Άλλα ονόματα: Κίσσα, Eurasian jay, Adi zığ-zığ, Eichelhäher, Skovskade, Sójka zwyczajna, Geai des chênes, Bayağı alakarga, Сойка, Heregääggi.


 Η κίσσα (Garrulus glandarius) ανήκει στα κορακοειδή, μια οικογένεια με πιο γνωστούς εκπροσώπους τις κουρούνες, τα κοράκια και τις καρακάξες.
Είναι ένα ιδιαίτερα έξυπνο και επιδέξιο πουλί, και το συναντάμε σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη, την κεντρική και ανατολική Ασία.
Είναι μεσαίου μεγέθους πουλί με μήκος 35 εκατοστά και άνοιγμα φτερών 50 εκατοστά.
Είναι δενδρόβιο είδος, που ζει συνήθως σε δάση δρυός και κωνοφόρων δένδρων, και σπάνια θα το συναντήσουμε σε ανοιχτές περιοχές.
Ζει έως 16 χρόνια. Ζευγαρώνει μια φορά τον χρόνο, από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο, και γεννά 4-5 αυγά χρώματος μπλε, πράσινο ή λαδί.
Το αρσενικό διαλέγει τη θέση της φωλιάς και στην κατασκευή της συμμετέχουν και οι δύο γονείς.
Για την κατασκευή της φωλιάς τους χρησιμοποιούν κλαράκια, τρίχες, φτερά, ρίζες, φυτικές ίνες, γρασίδι και άλλα.
Η φωλιά είναι όσο το δυνατόν πιο προστατευμένη, 3-6 μέτρα πάνω από το έδαφος.
Τα μικρά ύστερα από δύο μήνες είναι ικανά να ζήσουν μόνα τους οπότε και εγκαταλείπουν τη φωλιά τους.
Η διατροφή τους περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία τροφών, φρούτα, ξηρούς καρπούς, δημητριακά, έντομα, ασπόνδυλα, αυγά πουλιών, ψοφίμια, και μερικές φορές τρώνε και μικρά πουλιά. Δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση στα βελανίδια, τα οποία τα αποθηκεύει, εξασφαλίζοντας έτσι την ετήσια τροφή της.
Έχει πολλούς εχθρούς, μεταξύ των οποίων είναι οι σπιζαετοί (Hieraaetus fasciatus), το διπλοσάινο (Accipiter gentilis), το ξεφτέρι (Accipiter nisus), οι κουκουβάγιες: Χουχουριστής (Strix aluco) και Τυτώ (Tyto alba), άλλα κορακοειδή, γάτες και κουνάβια (Martes Martes).
Στο Πολύδροσο, τα τελευταία χρόνια η κίσσα συναντάται σε μεγάλους πληθυσμούς, πιθανότατα λόγω της αισθητής μείωσης των αρπακτικών.
Είναι πολύ έξυπνο είδος, με πολύπλοκη κοινωνική συμπεριφορά και ανεπτυγμένη την ικανότητα μίμησης. Παρατηρεί το περιβάλλον στο οποίο ζει, και μιμείται σχεδόν κάθε ήχο (αρπακτικά πουλιά, σταγόνες βρύσης, αλυσοπρίονα, γάτες και πολλά άλλα).
Όπου συναντάται σε μεγάλους αριθμούς αποτελεί πονοκέφαλο για τους δεντροκαλλιεργητές, που προσπαθούν με δίχτυα να γλιτώσουν τους καρπούς των δέντρων από τη μεγάλη όρεξη αυτού του πτηνού.
Παρόλα αυτά, είναι εξαιρετικά χρήσιμο είδος για το περιβάλλον. Προειδοποιεί τα ζώα του δάσους για κάποιον επερχόμενο κίνδυνο με δυνατές κραυγές, δίνοντας τους την δυνατότητα να κρυφτούν.
Είναι επίσης πολύ σημαντική για την αναγέννηση των δασών, εξαιτίας της συνήθειας να αποθηκεύει τα βελανίδια που μαζεύει.

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

Turdus merula (κοτσύφι)


Βασίλειο: Animalia
Φύλλο: Chordata
Ομοταξία: Aves
Τάξη: Passeriformes
Οικογένεια: Turdidae
Γένος: Turdus
Είδος: T. merula 

 
Άλλα ονόματα: Blackbird, Mockingbird, Merle noir, Amsel, Kos zwyczajny, Чёрный дрозд.



Το κοτσύφι (Turdus merula) είναι ένα από τα πιο γνωστά πουλιά στην Ελλάδα, φημισμένο για το μελωδικό τραγούδι του, και το συναντάμε τόσο στις μεγάλες πόλεις όσο και στην επαρχία.
Έχει υμνηθεί πολλές φορές στη λογοτεχνία, και πολλοί βασιλικοί οίκοι είχαν στον θυρεό τους το κοτσύφι.
Σύμφωνα με το birdlife.org, υπολογίζεται ότι στην Ευρώπη υπάρχουν 40.000.000-82.000.000 αναπαραγωγικά ζευγάρια, δηλαδή 120.000.000-246.000.000 άτομα.
Το αρσενικό κοτσύφι έχει χρώμα μαύρο, και κίτρινο ή πορτοκαλί ράμφος, και την άνοιξη και το καλοκαίρι έχει ένα κίτρινο δαχτυλίδι γύρω από το μάτι του.
Το θηλυκό είναι χρώματος καφέ όπως και τα ανήλικα άτομα του είδους.
Είναι αρκετά ευέλικτο είδος και το συναντάμε σε μεγάλη ποικιλία ενδιαιτημάτων, πιο συχνά όμως σε δάση, θαμνώδεις περιοχές, κήπους και αστικές περιοχές.
Τον Μάρτιο το θηλυκό γεννά 4-5 αυγά, γκρι-μπλε χρώματος με καφέ στίγματα, σε φωλιές που έχουν επιλέξει προσεκτικά και οι δύο γονείς, συνήθως πάνω από δύο μέτρα ύψος, σε αειθαλή δέντρα.
Τρέφονται κυρίως με φρούτα, καρπούς, σκουλήκια και έντομα.
Τα συναντάμε σε πολλά μέρη του κόσμου και έχουν πολλά υποείδη.
Τα κοτσύφια έχουν πολλούς εχθρούς, κυρίως αρπακτικά πουλιά, αλεπούδες, γάτες και τον άνθρωπο.
Τέλος αναφέρεται ότι τ0 88% του είδους υποφέρουν από εντερικά παράσιτα (Πηγή: Wikipedia)

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Erithacus rubecula (κοκκινολαίμης)



Βασίλειο: Animalia
Φύλλο: Chordata
Ομοταξία: Aves
Τάξη: Passeriformes
Οικογένεια: Muscicapidae
Γένος: Erithacus
Είδος: E. rubecula


 
Άλλα ονόματα: Καλογιάννος, Κοκκινολαίμης, European robin, ruddock, robinet, Rotkehlchen, roodborstje, Rødhals, Rudzik, Rouge-gorge.


Ο κοκκινολαίμης (Erithacus rubecula) είναι ένα χαριτωμένο πουλί που συναντάμε αυτήν την εποχή τόσο στην επαρχία, όσο και στις μεγάλες πόλεις. Σύμφωνα με το birdlife.org, στην Ευρώπη υπολογίζεται ότι υπάρχουν 43.000.000-83.000.000 αναπαραγωγικά ζευγάρια, που ισοδυναμεί με 129.000.000-249.000.000 άτομα.
Είναι μικρό πουλί, (12-14 εκ.), με κόκκινο-πορτοκαλί λαιμό, καφέ σώμα και άσπρη κοιλιά. Είναι από τα λίγα πουλιά που μπορεί κανείς να ακούσει να κελαηδάνε το χειμώνα. 
 
Διαχειμάζει στη χώρα μας και θεωρείται προάγγελος του χειμώνα, μιας και η παρουσία του γίνεται αισθητή με τον ερχομό του χειμώνα.
Η αναπαραγωγική περίοδος του είδους είναι την άνοιξη (τέλος Μαρτίου έως τον Απρίλιο). Το θηλυκό φτιάχνει τη φωλιά του κοντά στο έδαφος και γεννά 4-5 αυγά, που τα ανατρέφουν από κοινού με το αρσενικό.
Ο κοκκινολαίμης τρέφεται με έντομα, μαλακά φρούτα και σπόρους.
Παραδόξως, είναι μοναχικό και ιδιαίτερα επιθετικό είδος, ειδικά με τα άλλα άτομα του είδους του. Κάθε κοκκινολαίμης έχει την δική περιοχή και δεν ανέχεται τα άλλα άτομα παρά μόνο την περίοδο της αναπαραγωγής.
Συναντάται σε πολλά μέρη του κόσμου και έχει πολλά υποείδη.

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Dendrocopos minor


Βασίλειο: Animalia
Φύλλο: Chordata
Κλάση: Aves
Τάξη: Piciformes
Οικογένεια: Picidae
Γένος: Dendrocopos
Είδος: Dendrocopos medius



Σε μια χειμωνιάτικη εξόρμηση έπεσα πάνω σε έναν μοναχικό θορυβώδη κύριο, τον δρυοκολάπτη της φωτογραφίας (Dendrocopos ).
Ανήκει στην οικογένεια Picidae, οικογένεια που περιλαμβάνει τους δρυοκολάπτες, (υποοικογένεια Picinae), και κάποια συγγενικά είδη.
Όλα τα είδη δρυοκολάπτη είναι συνήθως αντικοινωνικά και δεν ανέχονται τα άλλα άτομα του είδους τους, εκτός από την περίοδο αναπαραγωγής.
Για να απομακρύνουν τους απρόσκλητους επισκέπτες βγάζουν μια χαρακτηριστικά διαπεραστική φωνή ή χτυπούν δυνατά με το ράμφος  τους κορμούς των δέντρων.
Οι αρσενικοί δενδρόκοποι έχουν μια κόκκινη “κορώνα” στο κεφάλι τους ενώ τα θηλυκά μαύρη.

Tρέφονται κατά βάση με έντομα και τις προνύμφες τους που βρίσκουν σε ρωγμές των φλοιών ή ανοίγοντας τρύπες σε ζωντανά και νεκρά δένδρα. Χρησιμοποιώντας την μεγάλη και κολλώδη γλώσσα τους “ψαρεύουν” τα έντομα μέσα στις κουφάλες των δένδρων.
Είναι πολύ ωφέλιμα πουλιά γιατί καθαρίζουν τα δένδρα και τα διατηρούν υγιή.
Φωλιάζουν σε κουφάλες δένδρων σε μεγάλο ύψος και γεννούν 4-7 αυγά τον Μάιο.